دستگاه خوراک‌دهنده حیوانات

بله، این موضوع اهمیت زیادی دارد. نسبت فشرده‌سازی را مانند “دکمه‌ی سختی” در تغذیه‌تان در نظر بگیرید. این نسبت تعیین می‌کند که پلت چقدر متراکم و بادوام باشد.

بر اساس سال‌ها راه‌اندازی در محل در ده‌ها کشور، معمولاً موارد زیر را توصیه می‌کنیم:
خوراک طیور (جوجه گوشتی، مرغ تخم‌گذار): نسبت فشرده‌سازی حدود ۱:۹ تا ۱:۱۳. طیور نیازی به پلت‌های بسیار سفت ندارند — آن‌ها منقار می‌زنند و می‌بلعند. اگر پلت‌ها بیش از حد سفت باشند، خوراک هدر می‌رود.
خوراک خوک (شروع‌کننده، پرورش‌دهنده، تکمیل‌کننده): نسبت ۱:۸ تا ۱:۱۲ به‌خوبی کار می‌کند. جوجه‌خوک‌ها به پلت‌های نرم‌تری نیاز دارند، بنابراین برای خوراک‌دهی اولیه نسبت پایین‌تری در نظر می‌گیریم — حدود ۱:۵ تا ۱:۷.
غذای ماهی (کارپ، تیلاپیا، کت‌فیش — نوع غوطه‌ور): نسبت ۱:۱۴ تا ۱:۱۶ نقطهٔ بهینه است. چرا اینقدر بالاتر؟ چون غذای ماهی در آب قرار می‌گیرد. باید حداقل ۳۰ دقیقه و ترجیحاً ۲ ساعت به هم چسبیده بماند.
غذای میگو۱:۲۰ تا ۱:۲۵. میگوها در خوردن سخت‌گیر هستند — آن‌ها پلت‌ها را با پنجهٔ ریزشان نگه می‌دارند و می‌جوند. اگر پلت خیلی سریع خرد شود، آب را آلوده می‌کند و بازده را از دست می‌دهید.

یک نکتهٔ دیگر — این اعداد را به‌عنوان حدیث قطعی در نظر نگیرید. نسبت تراکم واقعی همچنین به فرمول شما، میزان رطوبت و شرایط بخار بستگی دارد. فرمول با فیبر بالا به فشرده‌سازی بیشتری نیاز دارد؛ فرمول با روغن بالا به فشرده‌سازی کمتری نیاز دارد. قانون کلی ما: با محدودهٔ پیشنهادی شروع کنید، یک دستهٔ کوچک تولید کنید، دوام پلت و پایداری در آب را بررسی کنید، سپس بر اساس آن تنظیمات لازم را انجام دهید.

قرص‌زنی این یک فرآیند فشرده‌سازی مکانیکی است: خمیر فرآوری‌شده تحت فشار بالا از سوراخ‌های حلقه قالب عبور داده می‌شود و پلت‌های متراکم و فشرده شکل می‌گیرند. این روش برای تولید خوراک غوطه‌ور برای طیور، دام و ماهی‌های کف‌خوار مانند ماهی کپور و میگو ایده‌آل است. پلت‌سازی انرژی کمتری مصرف می‌کند، هزینه‌های عملیاتی کمتری دارد و بازده بالاتری ارائه می‌دهد.

اکستروژن, در مقابل، فرآیندی است برای پخت در دمای بالا و فشار زیاد. مواد اولیه خوراک تحت برش مکانیکی و حرارت (۱۲۰–۱۷۰ درجه سانتی‌گراد) قرار می‌گیرند و محصول به ساختاری متخلخل و سبک تبدیل می‌شود. مواد اولیه اکسترودشده قابلیت هضم بسیار بالایی (تا ۹۰۱TP3T+ ژلاتینی‌سازی نشاسته) دارند و می‌توان آن‌ها را به صورت رژیم‌های شناور، با غوطه‌وری کند یا غوطه‌ور طراحی کرد. این امر اکستروژن را به انتخاب اصلی برای گونه‌های آبزی با ارزش بالا (سالمون، قزل‌آلا، میگو) و خوراک‌های ممتاز حیوانات خانگی تبدیل می‌کند.
برای تولید مقرون‌به‌صرفه خوراک غوطه‌ور، پلت‌سازی را انتخاب کنید؛ هنگامی که به قابلیت شناوری، حداکثر قابلیت هضم یا فرمولاسیون‌های پرچرب نیاز دارید، از اکستروژن استفاده کنید.

سؤال عالی — و سؤالی که تقریباً هر هفته از سوی مشتریان در اروپای شرقی، آمریکای جنوبی و بخش‌هایی از آسیا که علوفه در آن فراوان است از ما پرسیده می‌شود. پاسخ کوتاه: می‌توانید علوفه را از آسیای پلت معمولی عبور دهید، اما از نتایج آن راضی نخواهید بود.

چالش مواد الیافی

کاه و یونجه سبک، پف‌دار و الیافی هستند. آن‌ها به‌خوبی جریان نمی‌یابند و به‌راحتی در مخازن پل می‌زنند.
آنچه یک خط علوفه نیاز دارد که یک خط غله استاندارد ندارد:
1.آسیاب علوفهٔ اختصاصی — محفظهٔ خرد کردن وسیع‌تر، مکانیزم تغذیهٔ اجباری با چرخ پارویی برای کشیدن مواد پف‌دار به داخل. آسیاب‌های چکش استاندارد در کاه گیر می‌کنند؛ آسیاب‌های علوفه برای همین کار ساخته شده‌اند.
2.شکافندهٔ بون (سری YPPK) — اگر مواد شما به‌صورت بسته‌های فشرده (گرد یا مربع) عرضه می‌شوند، باید قبل از آسیاب آن‌ها را از هم جدا کنید.
3.آسیای پلت با تغذیهٔ اجباری — خوراک به‌صورت جریان‌یافته وارد نمی‌شود؛ به یک تغذیه‌کنندهٔ اجباری نیاز دارد (پیچ یا پارویی که فعالانه مواد را به قالب فشار می‌دهد). بدون آن، آسیاب یا خالی می‌ماند یا دچار نوسان می‌شود — که برای عمر قالب و کیفیت پلت بسیار مضر است.
4.موتور با گشتاور بالاتر و دور موتور پایین‌تر — خوراک سخت‌تر از قالب عبور می‌کند. ما معمولاً موتورهای ۶‌قطبی یا ۸‌قطبی (سرعت کمتر، گشتاور بیشتر) را به جای موتورهای ۴‌قطبی مورد استفاده برای غلات انتخاب می‌کنیم.

و یک ملاحظهٔ دیگر: جنس رینگ دای
برای خوراک مبتنی بر غلات، ما قالب‌های حلقوی از جنس فولاد ضدزنگ را توصیه می‌کنیم. برای علوفه؟ از فولاد آلیاژی استفاده کنید — 42CrMo انتخاب اول ماست. این آلیاژ مقاومت بیشتری در برابر سایش دارد. الیاف خاصیت سایش‌دهندگی دارد — قالب‌ها را سریع‌تر از غلات فرسوده می‌کند.
خبر خوب این است که وقتی تجهیزات مناسب را فراهم کنید، پلت‌های علوفه فوق‌العاده هستند. نگهداری، حمل و نقل و تغذیه آن‌ها آسان‌تر است. و برای نشخوارکنندگان مانند گاو و گوسفند، پلت‌های علوفه در مقایسه با یونجهٔ خشک پراکنده، هضم‌پذیری را بهبود می‌بخشند.

یک خردکن پلت‌های بزرگ را به ذرات کوچکتر تبدیل می‌کند. اگرچه برای همه خطوط تولید ضروری نیست، اما برای بخش‌های خاصی از بازار مزایای قابل‌توجهی دارد.

خوراک جوجه خوک کاربرد اصلی است. جوجه خوک‌ها نمی‌توانند پلت‌های ۴–۵ میلی‌متری را مصرف کنند؛ با پرس پلت‌های بزرگ‌تر (سریع‌تر و آسان‌تر در آسیاب) و سپس خرد کردن آن‌ها به اندازه ۱–۲ میلی‌متر، بازدهی تقریباً ۶۰–۷۰۱TP3T حاصل می‌شود. خوراک آغازین جوجه‌ها نیز بر همین اساس است — جوجه‌ها با منقار می‌زنند و از ذرات ریزتر بهره‌مند می‌شوند.
با این حال، برای خوراک طیور بالغ یا ماهی، استفاده از خردکن بدون هیچ فایده‌ای هزینه و پیچیدگی را افزایش می‌دهد. این دستگاه تنها در تولید خوراک بچه‌خوک نوزادی، خوراک آغازین بوقلمون گوشتی یا خوراک میگو توصیه می‌شود، جایی که قیمت‌گذاری بالاتر سرمایه‌گذاری را توجیه می‌کند.

اکسترودر یک‌پیچ: اسب بارکش
یک پیچ مارپیچی واحد درون یک استوانه می‌چرخد و با ایجاد اصطکاک و فشرده‌سازی، مواد را به جلو می‌راند. طراحی ساده. هزینه کمتر. نگهداری آسان‌تر. اما محدودیت‌هایی دارد:
حداکثر روغن در فرمول قبل از اکستروژن: حدود ۸۱TP3T.
در هضم فرمول‌های پرفیبر یا پرآب مشکل دارد.
خروجی نسبت به تغییرات فرمول حساس است.
نیازمند مهارت بیشتری از اپراتور است. نیازمند مهارت بیشتری از اپراتور است.
اکسترودر دوقلو: گزینهٔ ممتاز
دو پیچ درهم‌پیچیده که در یک جهت می‌چرخند. گران‌تر (معمولاً ۱ تا ۱.۵ برابر هزینهٔ یک پیچ). اما این چیزی است که دریافت می‌کنید:
تا ۱۷۱TP3T+ روغن در فرمول را مدیریت می‌کند — بدون لغزش، بدون مشکل.
مواد با رطوبت بالا (گوشت تازه، فرآورده‌های جانبی مرطوب) را بدون گیر کردن پردازش می‌کند.
هم‌زنی و برش بهتر — ژلاتینه شدن یکنواخت‌تر، کیفیت پلت بهتر.
زمان گرم‌شدن کوتاه‌تر، تغییرات سریع‌تر دستور پخت.
بیشتر بخشنده — نیاز به مهارت اپراتور کمتر.

پس کدام را باید انتخاب کنید؟ این هم قاعده کلی ما:

· اگر: از پیچ‌تک استفاده کنید
شما عمدتاً خوراک غوطه‌ور برای ماهی (کارپ، کت‌فیش، تیلاپیا) با نشاسته ≥20% تولید می‌کنید.
محتوای روغن فرمول شما زیر ۸۱TP3T باقی می‌ماند.
بودجه تنگ است.
شما اپراتورهای باتجربه‌ای دارید.
· اگر: مارپیچ دوقلو را انتخاب کنید
شما در حال تهیه غذای شناور با چربی بالا (میگو، سالمون، قزل‌آلا) هستید.
شما غذای حیوانات خانگی می‌سازید — که اغلب شامل روغن 12-15% و مواد متنوعی (آرد گوشت، غلات، سبزیجات) است.
شما باید فرمول‌ها را مرتباً تغییر دهید.
شما کیفیتی پایدار با دخالت کمتر اپراتور می‌خواهید.

خط تولید کامل غذای حیوانات خانگی شامل مراحل زیر است: انبارداری و تمیزکاری، آسیاب، آماده‌سازی مخلوط، مخلوط‌کردن، اکستروژن (ترجیحاً با پیچ دوقلو)، خشک‌کردن (خشک‌کن‌های تسمه‌ای چندلایه)، پوشش‌دهی (افزودن طعم و چربی)، خنک‌سازی، غربالگری و بسته‌بندی.

ویژگی‌های کلیدی طراحی برای غذای حیوانات خانگی:
قالب‌های شکل‌دهی: غذای حیوانات خانگی نیازمند پلت‌هایی با ظاهر جذاب و اندازه، شکل و رنگ یکنواخت است. قالب‌ها را می‌توان به‌طور سفارشی برای اشکال خاص—گرد، مثلثی، قلبی یا استخوانی—طراحی کرد، با قطر سوراخ از ۰٫۶ میلی‌متر (برای لقمه‌های کوچک) تا ۱۶ میلی‌متر (برای پلت نژادهای بزرگ).
سیستم‌های خشک‌کن: خشک‌کن‌های چندلایهٔ تسمه‌ای توری با نواحی دمایی مستقل از ایجاد سخت‌کاری سطحی (خارج خشک، مرکز مرطوب) جلوگیری می‌کنند. خشک‌کردن اولیه در دمای ۱۰۰–۲۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد به مدت ۴–۶ دقیقه با دماهای پایین‌تر دنبال می‌شود تا از واکنش مایلارد جلوگیری شود.
سیستم‌های پوشش: افزایش‌دهنده‌های خوش‌خوراک (چربی‌ها، روغن‌ها، هضم‌پذیری، طعم‌ها) پس از اکستروژن با استفاده از دستگاه‌های پوشش‌دهی خلأ (تا جذب روغن ۳۶۱ گرم بر کیلوگرم) یا دستگاه‌های پوشش‌دهی درام (تا ۱۲۱ گرم بر کیلوگرم روغن) اعمال می‌شوند. این سیستم‌ها افزودنی‌های مایع را با دقت اندازه‌گیری می‌کنند تا هر پلت به‌طور یکنواخت پوشش داده شده و بدون گلوله شدن باقی بماند.
انتخاب مواد: تمام سطوح تماس با غذا از فولاد ضد زنگ هستند تا از خوردگی و آلودگی جلوگیری شود.